Í grein eftir Andrew Jacobs, sem birt var nýlega í New York Times, fjallar hann um óvanalega og blákalda viðvörun frá umhverfisráðherra Kína um afleiðingar þess taumlausa efnahagsvaxtar sem verið hefur á andrúmsloft landsins, vatn og jarðveg. Þar sagði meðal annars að ef haldið væri áfram á núverandi braut myndi það geta heft langtíma efnahagsþróun og leitt til óstöðugleika í samfélaginu.

Í grein ráðherrans, Zhou Shengxian, sem birtist á vef kínverska umhverfisráðuneytisins sagði hann að ríkisstjórnin yrðu að koma upp nýju áhættumatskerfi og vera ákveðnari í að meta hvort nýsköpunarverkefni leiddu til loftslagsbreytinga. Ráðherrann sagði jafnframt að það gæti valdið skaða væri að horfa framhjá þessari hættu.

"Í þúsund ára menningarsögu Kína hafa átökin milli mannkyns og náttúru aldrei verið jafn alvarleg og þau eru í dag. Gjörnýting, rýrnun og tæming auðlinda og slæmt vistfræðilegt ástand umhverfisins hafa orðið að flöskuhálsi og hættulegri hindrun í samfélagslegri og efnahagslegri þróun landsins," svo vísað sé orðrétt í ráðherrann.

Þessi ummæli hans og svipuð ummæli frá forsætisráðherranum Wen Jiabao, sem birt voru í ríkisfjölmiðlunum á sama tíma gefa til kynna að Kína hafi í huga að setja hertar umhverfisreglur á löggjafaþingi sem nýlega er hafið í Beijing. Þingið er haldið einu sinni á ári og þar verður meðal annars kynnt nýjasta fimm ára efnahagsáætlun landsins.

 Wen forsætisráðherra lækkaði rétt fyrir þingið áætlanir um hagvöxt úr 7,5% í 7%, sem gefur til kynna að Kína ætli að endurmeta áherslu sína á hagvöxt umfram allt annað. Haft var eftir forsætisráðherranum að ekki væri lengur hægt að fórna umhverfinu fyrir síaukinn hagvöxt, sem myndi leiða til ósjálfbærni og offramboðs atvinnuveganna og mikillar auðlinda- og orkunotkunar.

 Þessi ummæli koma á sama tíma og mikil hnignun hefur orðið á umhverfinu, sem afleiðing hins mikla hagvaxtar, en á síðasta ári var hagvöxtur í Kína 10,3% yfir því markmiði sem ríkisstjórnin hafði sett sér. Yfirlýsingar Zhou umhverfisráðherra um að meta áhrif á loftslagið þegar veitt væru leyfi fyrir nýjum verksmiðjum vega nokkuð þungt þegar tekið er tillit til þess að það hefur einkum verið í höndum Þróunar- og endurbótanefndar landsins að meta slíkt, og hún hefur verið treg til að fórna efnahagsbata fyrir umhverfisvernd.

 Þar sem Kommúnistaflokkurinn virðist nú vera að beina sjónum sínum meira að samfélagslegu jafnvægi, hefur hann hugsanlega komist að þeirri niðurstöðu að mikilvægt sé að koma á jafnvægi milli efnahagsvaxtar og krafna almennings um ómengaðan mat og drykkjarvatn. Fréttamiðlar í Kína hafa nýlega verið uppfullir af fréttum um mikla umhverfismengun, allt frá hættulega mikilli loftmengun í höfuðborginni til rannsókna sem leiddu í ljós að 10% af hrísgrjónum ræktuðum í landinu eru menguð þungmálmum.

Kína er nú það land í heiminum sem mengar andrúmsloftið mest, en vísindamenn tengja það loftslagsbreytingum og gróðurhúsaáhrifum. Mengunina má rekja til þess að landið notar mikið af kolum, en þaðan fær það 70% af orku sinni, auk þess sem það þyrstir sífellt í meiri olíu. Þótt ríkisstjórnin sé með metnaðarfulla áætlun um að draga úr orkuneyslu fyrir hverja hagvaxtarprósentu, hafnar hún samt því að setja þak á útblástur mengandi lofttegunda út í andrúmsloftið.

Heimildir: http://www.nytimes.com/2011/03/01/world/asia/01beijing.html?ref=earth