Krleikskorn dagsins

Ég get lært bæði af velgengni minni og mistökum.

©2010 Guðrún G. Bergmann
Hversu reglulega ferðu með hluti í endurvinnslu?
 

Tengdu þig við okkur á
Tengdu þig við okkur á Facebook

Salka
Hótel Hellnar
Icelandic H2O Glacial

Betra líf


GRÆNN LÍFSSTÍLL

Við erum fullvissar um að  KONUR GETA BREYTT HEIMINUM. Til að hjálpa þeim eru hér upplýsingar, aðferðir, kannanir, fréttir og greinar um heilsu og annað fróðlegt. Við leggjum okkur fram um að hafa þetta lifandi vef. Kíktu við sem oftast og fylgstu með framförunum.

Snædís og Guðrún

Græn saga :o)
Mánudagur, 24. Maí 2010 21:16

Mig langaði að deila með ykkur minni reynslu af að verða grænni og sælli manneskja í von um að einhver hafi gaman af og einhver jafnvel fái hugmynd um hvað er hægt að gera.

Sorpið; Ég hef verið frekar dugleg að taka frá fernur, dagblöð, pappaumbúðir, eggjabakka og þess háttar. Það er helst súrmjólkurfernurnar sem fara í ruslið því það er leiðinlegra að þrífa þær.Það kom mér á óvart hvað þetta er stór hluti af sorpinu. Tunnurnar voru oft yfirfullar mörgum dögum fyrir tæmingu en það gerist ekki núna. Það stundum gleymist að nota búðarferðina til að skila í gáminn, en við erum að vinna í því svo haugurinn verði ekki svona stór.

Ég er líka dugleg að safna lífrænu í fötu og fara með út í safntunnu. Það sem hafði vafist fyrir mér er að ég tímdi ekki að hafa 3 safnkassa, það er talað um að það taki þrjú ár fyrir efnið að verða að moltu. Bæði peningurinn og plássið sem það tæki truflaði mig þannig að þegar minn var fullur þá hætti ég að safna í hann þar til ég gat tæmt hann. Núna leysti ég málið þannig að ég mokaði dálitla holu, setti grannar greinar í botninn og innihald safnkassans í og lauf efst. Málið leyst með engum kostnaði og lítur bara snyrtilega út.

Garðurinn; Ég var að afþakka úðun og sagði að ég ætlaði bara að hafa mínar lýs, maðka og kóngulær áfram og er núna að afla upplýsinga hvernig ég geti fengið að hafa  grænmetið í friði fyrir mig, finnst það nú sanngjarnt ef ég leyfi smádýrunum að hafa tréin og runnana. Tillögur sem hafa borist mér til eyrna eru; kaffikorg á milli plantnanna, stinga hvítlauksrifjum á milli til fælingar, flauelisblóm er víst líka óvinsælt hjá smádýrum. Úða með Maxi Crop sem er lífrænn áburður, Úða með spritt og grænsápu útí vatnið (sitthvor teskeiðin í líter af vatni) Úða með sítrónuilmkjarnaolíu útí vatnið. Nú er bara að bíða spennt eftir óboðnu gestunum til að sjá hvort eitthvað af þessu virkar :o) Ég setti niður radísur, gulrætur, blómkál, baunir og morgunfrú í garðinn og kartöflur og rófur uppí skammadal. Held ég sé alveg að tapa mér í þessu, var held ég næst fyrst að setja niður þar uppfrá. Nú er ég orðin eins og gamall bóndi, gái til verðurs, hef áhyggjur af úrkomuleysi og dreymi uppskerubrest. En skemmtilegt er þetta, litla 3ja ára stelpan mín kom með að setja niður og lifði sig innilega inn í þetta, hún rétti útsæðið (puttarnir á kartöflunum upp!) hjálpaði til og fann maðk og bjöllu í moldinni, athugaði með tröll og krókudíla undir gömlu göngubrúnni. Bara að fylgjast með henni hefði verið fyrirhafnarinnar virði.

Heimilið; Við erum ekki nógu dugleg að borða grænmeti, Finnst það vera aðallega leti því það er fátt betra í kroppinn en litríkt salat, ástæðan gæti líka verið sú að það er bara ég sem er á þeirri skoðun. Þegar aðrir fara í búðina kemur stundum heim beikon, hunangs seríós, bland í poka og búðarbrauð sem mér finnst ekki í lagi. Pottaplönturnar hafa það ljómandi gott og fylla útí alla glugga og mér finnst það svo mikil verðlaun þegar þau segja að þeim líði vel með því að blómstra. Þá lifti ég krílunum uppí gluggan til að sýna þein knúppana og fylgjast svo með þar til blómið opnast. Úr sumun drýpur sykurlögur sem börnin eru sólgin í, önnur hafa appelsínugult frjó og ilm og börnin eru mjög fyndin með appelsínugul nef eftir að hafa stungið þeim í blómin :o)

Það gengur vel að spara rafmagnið, ég sit oft við gluggann með handavinnuna og þarf þá ekki að kveikja. Það er helst að unglingurinn gleymi að slökkva á tölvunum og sofi við suðið í þeim.

Bíllinn er notaður mjög lítið. Börnum er skutlað á morgnana en taka strætó heim, það er hjólað í flestar vinnur og reynt að sinna því sem þarf nálægt heimilinu. Bílnum er haldið vel við þó hann sé orðinn 12 ára. Ég er að safna fyrir nýjum á verðtryggðum reikningi svo þessi þarf að endast í rúmt ár enn.

Hreinsiefni og snyrtivörur eru notuð sparlega (unglingurinn kom heim úr ferðalagi og lét þvo allt því það angaði svo sterkt af þvottaefni!) Við reynum að láta fötin endast með lagfæringum og endurnýtingu, ég prjóna mikið á okkur og finnst svo dásamlegt að setja þau í eitthvað hlýtt og fallegt sem ÉG gerði sjálf. Þau eru líka stolt að vera í einhverju sem mamma bjó til.

Fjármál; Ég er svo heppin að hafa fjórar dásamlegar vinnur, ein sem kemur í stað líkamsræktar, önnur sem er skemmtilegt félagslíf, ein sem er áhugamál og ég læri mikið í og ein sem er bara yndisleg samvera með smáfólki svo þó þetta séu margir klukkutímar í hverri viku hef ég ekki nokkrar áhyggjur af að ég vinni mér til óbóta. Vonandi dugar það svo til að reka heimilið og börnin sem eru tvö í Suzuki tónlistarskóla og unglingur að byrja í menntó. Félagslífið er helst að fara í sund og borða með frændfólki og fara í húsdýragarðinn gangandi eða hjólandi. Lúxus að búa svo nálægt og frábær fjárfesting að eiga árskort þar.

Ég er alsæl með lífið og tilveruna og finnst svo gaman að vinna í að alla hluti tilverunnar dálítið grænni og vænni þó það sé bara eitt skref í einu. Það er bara ekkert gaman að þessu ef það eru engar áskoranir, engin verkefni, engin fjöll að klífa. Það eru jú allir þessu litlu sigrar sem gera lífð svo skemmtilegt.

Gangi ykkur vel og njótið þess að vera til nú þegar veröldin er svo sannarlega að verða bjartari og grænni :o)

 

Kveðja

Snædís.

 

 
Verðmætin sem í kringum okkur eru
Sunnudagur, 23. Maí 2010 09:16

 

Ég geng um Grafarholtið alla morgna vikunnar og nýt þess að virða fyrir mér vorið og sjá hvernig allt líf er að kvikna. Ilmurinn af öspunum sem eru að laufgast er höfugur og birkið ber alltaf með sér fyrirheit um dásamlega sumardaga og -nætur. Lerkið hefur komið mér á óvart, því það er svo fallegt þegar það fer allt í einu að laufgast og mér flaug í hug einn daginn hvort ekki verði lerkisveppir í kringum þessi flottu tré með haustinu. Vel þess virði að kanna það.
Fuglalífið hér bætir mér aðeins upp það að vera ekki lengur að fylgjast með því á Hellnum. Það var gaman að sjá fyrstu lóurnar hér í móunum og nú að fylgjast með tilhugalífi þeirra og sá hvernig karlfuglinn sperrir sig allan á meðan kvenfuglinn þykist vart taka eftir því og víkur sér aðeins undan. Nánast eins og tilhugalífsdans mannfólksins. Hér í næsta nágrenni við fjölbýlishús, akvegi og gangbrautir rennur auðvitað Korpa og hún dregur til sín fjölda fugla. Eitt gæsapar virðist ætla að gera sér hreiður í næsta nágrenni við gangbraut því þau eru þar sífellt á vappi.
Þá koma auðvitað ógnirnar, sem birtast í köttum hverfisins. Daglega rekst ég á ketti sem hafa sett sig í veiðistellingar, eigi langt frá fuglum sem eru svo uppteknir af tilhugalífinu að þeir taka vart eftir þeim. Fyndnast þótti mér samt að sjá frekar lítinn kött liggja í leyni eins og hann ætlaði að ráðast á gæsapar. Kannski bráð sem er aðeins og stór fyrir hann.
Best af öllu er þó að gera sér grein fyrir að í gróðrinum og dýralífinu er að finna verðmæti sem við þurfum ekki að greiða fyrir. Við megum njóta þeirrar ánægju að fylgjast með þeim án þess að það kosti okkur nokkuð. Eina sem við þurfum að gera er að taka eftir þeim.
Lífið er til að lifa því - ekki sóa því - og með því að njóta alls sem í kringum okkur er fáum við meira út úr því. 
GGB 

 
<< Fyrsta < Fyrri 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Næsta > Síðasta >>

tilvitnun5.png